| Thitiwat 的个人资料ba_boat照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
ba_boatNobody Know....
11月18日 เวลาเดินเร็วอยู่ๆก็จะหมดปีแล้ว เวลาของปีนี้มันช่างไปไว้เสียจิง
เวลาก็เดินทางพร้อมกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปีนี้
มีอะไรมากมายเกิดขึ้น ทั้งสุข ทุกข์ เหงา เศร้า
หัวเราะ ร้องไห้ จิตตก เข้มแข็ง อ่อนแอ
นี่หละหนอมนุษย์ ต้องใช้ชีวิตบนโลก ที่เค้าว่ากำลังเป็นโลกร้อน
มีสิ่งอยากทำ และสิ่งที่คนอื่นๆอยากให้ทำ แต่ก็เหมือนยังทำได้ไม่เต็มที่
และแล้วเวลาก็ล่วงไป
โค้งสุดท้ายของปีเข้าแล้ว เรื่องราวของปีนี้กำลังจะปิดฉาก
แต่ไม่รู้ว่าจะสรุปได้เปล่าว่าเป็นปีที่ดี
แต่ที่แน่ๆ ปีหน้าก็เบญจเพสแล้ว ไม่รู้ว่าจะต้องรับเรื่องหนักๆ อะไรป่าวนี่
เอาเหอะ หนักไงก็ต้องเจอ แต่ไม่เจอจะดีกว่า
"ใจสู้รึเปล่า ไหวไหมบอกมา โอกาสของผู้กล้า ศรัทธาไม่หวั่นไหว"
ขอเพื่อนๆจงเจริญ สู้ๆสำหรับปีหน้ากันนะ 9月14日 มันคือผลลัพท์ นี่ใช่ไหม อะไร อะไรที่เคยคิด ชีวิตที่มีแต่ฉัน ต่อจากนี้คงตัวคนเดียวอย่างที่คิด นี่หรือที่ใจต้องการ นี่ใช่ไหมที่ฉันเคยฝันตลอดอยู่ในใจ ชีวิตที่ไม่มีเธอรู้สึกเหมือนมันขาดอะไรไปไม่เข้าใจ เก็บเรื่องราวที่มันเก่าๆใส่กล่องไว้ มองเห็นแล้วมันปวดร้าว รูปถ่ายเราไปเที่ยวด้วยกันเมื่อตอนนั้น ตอนนี้ยิ่งดูยิ่งเศร้า ไม่มีเสียงคำคำของเขาที่เราได้เคยฟัง ไม่มีใครให้คอยมาไถ่ถาม เหลือเพียงแค่ความทรงจำ ที่ย้ำให้รู้ว่า เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว ขาดเธอไปวันนี้ จึงได้เจอความหมาย ไม่มีเธอวันนี้ ฉันถึงเข้าใจ เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว 7月12日 ยิ่งสูงยิ่งหนาว อีกแล้วช่วงนี้รู้สึกถึงลมแห่งการเปลี่ยนแปลง
หลายคนมีแนวทางเพื่อชีวิตของตน
หลายคนมีความฝันที่ผ่าพันไป
หลายคนมีสิ่งที่ต้องทำให้ได้
ตัวฉันเองก็มีความคิดเหล่านี้เช่นกัน
คิดว่าต้องมีความพยายามที่จะทำให้ดีขึ้น
คิดว่าเราต้องไปให้ได้มากว่านี้
คิดว่าเราเองยังมีอะไรให้ค้นหากันได้อีก
คิดว่าหากไม่คิดถึงอนาคตคงไม่ได้ไปไหน
ไม่ใช่ว่าคิดจะหัวสูง
แต่คิดว่าเรายังไปได้ เรายังสู้ได้ โดยไม่ทิ้งความเป็นตัวเอง
ไม่ได้คิดว่าจะเป็นอย่างใคร
แค่อยากให้คนรอบข้างมีความสุข จากความพยายามของเรา
เหนื่อยบ้าง เจออุปสรรคบ้าง มันก้ต้องแลกกัน
เมื่อคิดการใหญ่ ต้องสู้หน่อย
ขอให้ความพยายามของทุกคนเจอความสำเร็จนะ 6月14日 Sleepless Girlโรคกำเริบอีกแล้ว....
ตัวเราคือใคร
ตัวเราต้องการอะไร
ตัวเราอยากได้แบบไหน
ตัวเราทำไมช่างวุ่นวาย
เพราะเราที่ต้องการอะไรมากไปหรือ...
ความเปลี่ยนแปลงกับมนุยษ์เราเป็นของคู่กัน
เปลี่ยนเพื่อเดินหน้า หรีอก้าวถอยหลัง
แต่จังหวะในความเปลี่ยนแปลงช่างอึดอัดเหลือเกิน
สุดท้ายเราก็ดิ้นรนเพื่อรับการเปลี่ยนแปลง ดิ้นรนเพื่อการอยู่รอด
อย่าบ่นเลย อย่าท้อเลย เพราะที่สุดก็ต้องเดินต่อไป............... 2月6日 เพื่อนกันอยากบอกให้รู้ฉันคือคู่ยามเธอพลั้ง จะคอยเป็นพลังสร้างความหวังนั้นไว้ ขอเธอจงตระหนักที่รักอย่าร้องไห้ ตราบที่สองหัวใจนี่ไงยังสู้อยู่คู่เคียงกัน จะเป็นผู้คุ้มครองตักเตือนอย่างเช่นเพื่อนผู้หวังดี ความหวั่นกลัวทั้งหลายที่มีบอกฉันสิบอกมาก หากวันใดพบเจอใครทำเก้อจงรู้ว่า ขวัญตาซบลงมาบนบ่าฉัน รักนั้นเป็นอย่างไรในหัวใจใครรู้บ้างหากไม่มีใครชี้ทางคงอ้างว้างกว้างใกล ฉันไม่ใช่นักปราชญ์อาจพลาดเพราะรักได้ เธอจงโปรดเข้าใจและขออย่าได้อำลา 6月23日 เปลี่ยนนนนนนนนนนนนนนนนนความเปลี่ยนแปลงในชีวิต
ชีวิตคนมีความเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาอยู่ คงไม่มีเหตุการณ์อะไรๆเกิดขึ้นเหมือนเดิมซำ้ๆหรอก
ฐิติวรรณเองก็มีความเปลี่ยนแปลงเหมือนกัน เปลี่ยนงานใหม่ เจอเจ้านายใหม่ เจอเพื่อนใหม่ เจอปาท่องโก๋คนใหม่
นี่ก็เป็นตัวแปลที่ทำให้ชีวิตต่างออกจากวันวาน วันวานที่ผ่านมาแล้วเราไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
หน้าที่ตอนนี้คือจัดการกับการก้าวต่อไป ในที่ใหม่ๆ ในโลกใหม่ ที่จะสร้างประสบการณ์ และบันทึกหน้าใหม่ให้ฐิติวรรณ
ก้าวต่อไปด้วยสติ และความมั่นใจว่าฐิติวรรณจะทำได้ และต้องได้ทำด้วย
คนเราหละนะก็อยู่ด้วยกำลังใจ และความหวัง ต้องอย่าลืมความกล้าที่จะทำด้วย
เอาหละ....ก้าวต่อไป 1月23日 ความเป็นมืออาชีพ อยู่ที่ไหนการทำงาน ไม่เหมือนการเรียน
ชั้นรู้ ชั้นเข้าใจ
ตอนเรียนไม่มีอาไรมากำหนด นอกจากเกรด ที่ก็ไม่ค่อยสนเท่าไหร่
ไปทำงานนุ้นงานนี่ ซะมากกว่า(งานที่ได้ตัง หรือ งานที่อยากทำ)
ตอนทำงานเลยเหมือนแอบตกนรก
ด้วยสันดารที่เคยชินมา ถึงตอนนี้ต้องปรับต้องเปลี่ยน
สันดารที่เคยชิน มันไม่ควรจะชินแล้ววันนี้
ทำงานมีกลไกหลายอย่างที่เป็นตัวกำหนดการเคลื่อนไหว
มีผู้บังคับบัญชา มีผู้ใต้บัญชา มีผู้บัญชา และมีค่าตอบแทนบัญชา
เหล่านี้เป็นตัวกำหนดทิศทางการดำเนินชีวิต
มันเลือกสิ่งเหล่านี้ไม่ได้เมื่อเราต้องเผชิญ ไม่เหมือนตอนเรียนที่ไม่ชอบก็ไม่ทำ
แล้วความเป็นมืออาชีพ อยู่ที่ไหนหละ
การทำงานอย่างมืออาชีพ ได้อย่างเต็มปากเต็มคำ มันควรทำอย่างไร
การรับคำชมในการทำงาน ลองนึกดูยังว่าเราทำตัวได้สมอย่างนั้นหรือไม่
มืออาชีพ ลองถามตังเองเปล่าว่าเราทำได้ถึงขั้นแล้ว
หนทางการเป็นมืออาชีพไม่ง่ายเลยที่จะก้าวเดิน
จะเข้าถึงคำนั้นได้ ต้องละทิ้งสันดาร ละทิ้งความงี่เง่าในตัวเอง
ก้าวเดินไปอย่างมั่นใจ โดยต้องสนใจสิ่งรอบตัวด้วย ไม่งั้นจะกลายเป็นมืออาชีพที่โดดเดียว
ฉะนั้นมืออาชีพไม่ได้เป็นกันง่าย..เข้าใจไว้ซะนะ นังโบ๊ด
|
|
||||||
|
|
